Η λέξη «for» υποδηλώνει έναν βρόχο, δηλαδή χρησιμοποιείται για την επανάληψη εντολών για έναν συγκεκριμένο αριθμό φορών.
Εδώ, μέσα στο βρόχο, αρχικοποιούμε μία ακέραια μεταβλητή «i». Το «;» δείχνει ότι αυτή η εντολή τελείωσε, οπότε προχοράμε στην επόμενη, που είναι ο περιορισμός. Δηλαδή θέλουμε ο βρόχος να εκτελείται έως ότου το i γίναι ίσο με 5. Η επόμενη εντολή μέσα στις παρενθέσεις του δείχνει πάντα πως αλλάζει η κατάσταση κάθε φορά ολοκληρώνεται μία επανάληψη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, το i αυξάνεται κάτα 1 (++) κάθε φορά, και αφού ξεκινάει η τιμή του από 1, τότε περιμένουμε ο βρόχος να επαναλειφτεί 5 φορές.
Μέσα στα άγκιστρα όμως ορίζουμε τις εντολές που θέλουμε να επαναλειφτούν πολλές φορές. Εδώ μέσω του if, ελέγχουμε αν το υπόλοιπο της πράξης «i / 2» είναι 0 ή όχι, κάνοντας χρήση του «%», δηλαδή της πράξης modulo. Αν το αποτέλεσμα της πράξης είναι πάντα μηδέν, τότε θα εκτυπώνεται στην οθόνη ένα μήνυμα κάθε φορά και συγκεκριμένα αυτά:
1 είναι ζυγός αριθμός
2 είναι ζυγός αριθμός
3 είναι ζυγός αριθμός
4 είναι ζυγός αριθμός
5 είναι ζυγός αριθμός
Όμως δεν είναι 0 πάντα, οπότε δεν εκτυπώνεται το μήνυμα κάθε φορά, άρα θα έχουμε τελικά μόνο τα παρακάτω:
2 είναι ζυγός αριθμός
4 είναι ζυγός αριθμός
Επόμενο βήμα στο μάθημα αυτό είναι να μάθουμε για τα λεγόμενα «functions», τα οποία στα ελληνικά ονομάζονται συναρτήσεις ή λειτουργίες.
Πρόκειται για μία ομάδα εντολών που την «καλούμε» αυτούσια κάθε φορά, δίνοντάς της κάποιες τιμές για κάποιες από τις μεταβλητές τις, αν χρειάζεται. Γενικότερα όμως χρησιμοποιούνται για να αποφεύγουμε να επαναλαμβάνουμε κώδικα πολλές φορές όταν το πρόγραμμά μας πρέπει να εκτελέσει την ίδια (ή μία παρόμοια εκδοχή της) εντολή πολλές φορές.
Έτσι στο παρακάτω:
Η isPositive είναι μία συνάρτηση η οποία καλείται μέσα στην βασική συνάρτηση main, η οποία εκτελείται πάντα με την εκτέλεση του προγράμματος. Οποιαδήποτε άλλη συνάρτηση (συμπεριλαμβανομένης την isPositive) εκτελείται μόνο όταν καλείται η ίδια μέσα στην main ή σε κάποια άλλη συνάρτηση που καλείται μέσα στην main και ούτω καθεξής.
Ειδικότερα, η isPositive δέχεται σαν τιμή μία ακέραια μεταβλητή x. Έπειτα ελέγχει αν η x είναι θετική ή όχι. Ανάλογα με αυτό που βρίσκει, στέλνει διαφορετικό μήνυμα πίσω, μέσω της return, δηλαδή στέλνει 1 για x θετικά και 0 για x μη θετικά (0 ή αρνητικά).
Στην main τώρα, αρχικοποιείται μία μεταβλητή number, που είναι ίση με 3. Μέσα στην if εντολή, καλείται η σύναρτηση με x = number = 3 και το if ελέγχει αν η τιμή που γυρνά η συνάρτηση είναι 1 ή 0, δηλαδή αληθής ή ψευδής. Αν είναι αληθής, δηλαδή η τιμή που γυρνάει η isPositive είναι διάφορη του 0 (1), δηλαδή x > 0, δηλαδή number > 0, δηλαδή 3 > 0, το οποίο ισχύει, τότε εκτυπώνεται στην οθόνη το παρακάτω μήνυμα:
Ο αριθμός είναι θετικός.
Αν όμως η τιμή είναι ψευδής, δηλαδή η isPositive γυρνάει την τιμή 0, δηλαδή το x είναι μη θετικό, δηλαδή το number είναι μη θετικό, οπότε το number είναι ή 0 ή κάτι αρνητικό, τότε θα είχαμε το παρακάτω μήνυμα που βρίσκεται μέσα στο else:
Ο αριθμός δεν είναι θετικός.